Η 4η Ιουνίου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών το 1983, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Αφορμή υπήρξε η επιθετικότητα του ισραηλινού κράτους κατά μεγάλου αριθμού παιδιών παλαιστινιακής καταγωγής.
Η ημέρα αυτή θα πρέπει να μας θυμίζει ότι σ' όλο τον κόσμο υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά, που υποφέρουν από διαφορετικών ειδών κακομεταχείριση -φυσική, ψυχική και συναισθηματική.
Οι στατιστικές τρομάζουν: 2 εκατομμύρια παιδιά σκοτώθηκαν σε πολεμικές αναμετρήσεις κατά την τελευταία εικοσαετία, ενώ 20 εκατομμύρια έζησαν σε στρατόπεδα περίθαλψης προσφύγων. 80 χιλιάδες παιδιά πέφτουν θύματα ενδοοικογενειακής βίας κάθε χρόνο στη Νότιο Αμερική και την Καραϊβική.
Ο Λάκης Κομνηνός είναι έλληνας ηθοποιός, με έντονη κινηματογραφική παρουσία από τα μέσα της δεκαετίας του ‘60 έως τα τέλη της δεκαετίας του’ 70, όπου σε κάθε του εμφάνιση προκαλούσε συναγερμό στον κοριτσόκοσμο εκείνης της εποχής. Ταινίες-σταθμοί στην καριέρα του το αισθηματικό δράμα του Βασίλη Γεωργιάδη «Εκείνο το καλοκαίρι» (1971) και το βιογραφικό έπος του Φίλιππα Φυλακτού «Παύλος Μελάς» (1974), όπου υποδύεται τον επώνυμο ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα.
Ο Απόστολος Πάστος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1944 στην Ερεσό της Λέσβου. Σπούδασε για δύο χρόνια στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη και αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη το 1965. Συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ και επί τρία χρόνια παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου και θεάτρου στην Ακαδημία Τεχνών του Ιλινόις.
Το ντεμπούτο του στο θέατρο το έκανε σε ηλικία 20 ετών, το 1964, στο πλάι της Άννας Συνοδινού, στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Την ίδια χρονιά πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο με την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Εγωισμός» σ’ ένα μικρό ρόλο με το όνομα Λάκης Πάστος.
Οι πρώτες ταινίες και «Εκείνο το καλοκαίρι»
Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε πολλές ταινίες κοινωνικές, μιούζικαλ, πολεμικές, πολιτικές και λιγότερο σε κωμωδίες. Ξεχώρισε για τους ρόλους του στις ταινίες «Δάκρυα για την Ηλέκτρα» (1966), «Γοργόνες και μάγκες» (1968), «Μάρθα η γυναίκα του πόνου» (1970), «Οι γενναίοι του Βορρά» (1970), «28 Οκτωβρίου ώρα 5.30» (1971), «Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ» (1970), «Η χαραυγή της νίκης» (1971), «Δολοφονήστε το Μακάριο» (1975) και «Το κόκκινο τραίνο» (1982).
Ο Λάκης Κομνηνός με την Έλενα Ναθαναήλ στην ταινία «Εκείνο το καλοκαίρι» (1971)Η ταινία που θεωρείται σταθμός στην καριέρα του είναι το αισθηματικό δράμα του Βασίλη Γεωργιάδη «Εκείνο το καλοκαίρι» (1971). Πρωταγωνίστησε δίπλα στην Έλενα Ναθαναήλ, δημιουργώντας μαζί της ένα πολύ γοητευτικό κινηματογραφικό ζευγάρι. Ένας ρόλος που τον σημάδεψε ήταν αυτός του Παύλου Μελά στην ομώνυμη ταινία του Φίλιππου Φυλακτού, που προβλήθηκε στις αρχές του 1974 και ήταν η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία εκείνης της χρονιάς.
Το 1990 σκηνοθέτησε τη μοναδική του ταινία, την κοινωνική περιπέτεια «Το επόμενο θύμα» με πρωταγωνιστή τον ίδιο στο ρόλο ενός πατέρα που αναζητά τα αίτια της αυτοκτονίας του γιου του. Η πιο πρόσφατη κινηματογραφική του παρουσία ήταν το 2015 στην ταινία του Μανούσου Μανουσάκη «Ουζερί Τσιτσάνης», που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη.
Θέατρο, τηλεόραση και ντοκιμαντέρ
Όλα αυτά τα χρόνια δεν σταμάτησε το θέατρο και την τηλεόραση. Όχι μόνο ως ηθοποιός, αλλά και ως παραγωγός. Το 1975 ίδρυσε τη δική του εταιρεία παραγωγής, την Πανθέαμα, που αρχικά είχε κυρίως θεατρική δραστηριότητα και για αρκετά χρόνια είχε υπό τη διεύθυνσή της τα θέατρα «Μετροπόλιταν», «Καλουτά», «Χατζηχρήστου» και «Ακροπόλ», ενώ από το 1980 ασχολήθηκε με την παραγωγή τηλεοπτικών θεαμάτων. Η εταιρεία από το 1996 συνέχισε τη δραστηριότητά της ως Media Team. Στην εταιρεία παραγωγής του Λάκη Κομνηνού πιστώνονται 200 και πλέον ντοκιμαντέρ, που ασχολούνται με πολλές και ποικίλες πτυχές της Ελλάδας.
Ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, από το 1982 έως το 1985 διετέλεσε σύμβουλος του υπουργού Προεδρίας για τα οπτικοακουστικά θέματα και από το 1982 έως το 1983 διευθυντής στην ΥΕΝΕΔ (νυν ΕΡΤ2) ο πρώτος μη στρατιωτικός προϊστάμενός της.
Ο Λάκης Κομνηνός παντρεύτηκε δύο φορές. Με την ηθοποιό Ντίνα Τριάντη απέκτησε δύο παιδιά κι ένα παιδί με τη δεύτερη σύζυγό του, τη δημοσιογράφο Τζόρτζια Κοντράρου.
Ο Νίκος Σεργιανόπουλος υπήρξε ένας από τους πιο γνωστούς έλληνες ηθοποιούς, κυρίως μέσα από τους τηλεοπτικούς του ρόλους. Η άγρια δολοφονία του το καλοκαίρι του 2008 συντάραξε το πανελλήνιο και απασχόλησε τον Τύπο και τα κοινωνικά δίκτυα για πολλά χρόνια.
Ο Νίκος Σεργιανόπουλος γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1952 στη Δράμα, όπου και μεγάλωσε. Από μικρός έκανε όνειρα για να γίνει ηθοποιός, παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς του.
Τηλεοπτικό ντεμπούτο στη σειρά «Η τελευταία Ιθάκη»
Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΒΘΕ) και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Πειραματικής Σκηνής Τέχνης. Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα. Το 1986 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο στην ταινία του Τάσου Ψαρά «Καραβάν Σαράι», που ήταν και η μοναδική συμμετοχή του στη μεγάλη οθόνη.
Την ίδια χρονιά πρωτόπαιξε και στην τηλεόραση, στη σειρά του Κώστα Αριστόπουλου «Η τελευταία Ιθάκη». Η έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης ανέβασε κατακόρυφα τις μετοχές του. Το 1992 έγινε γνωστός μέσα από την υπερπαραγωγή του MEGA «Άφρικα», που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Κένυα.
Στη συνέχεια έλαβε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές («Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή», «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαίμη», «Βέρα στο Δεξί» κ.ά.), αλλά για τους τηλεθεατές παρέμενε ο καθηγητής Μαρκοράς. Η «Εξαφάνιση», που προβλήθηκε από τον ALPHA, ήταν η τελευταία του τηλεοπτική δουλειά.
Η άγρια δολοφονία του
Στις 4 Ιουνίου 2008 βρέθηκε άγρια δολοφονημένος με πολλαπλά τραύματα από μαχαίρι στο διαμέρισμά του στο Παγκράτι. Ένα μήνα αργότερα συνελήφθη ο γεωργιανός Δαβίδ Μουρτινέλι, ο οποίος στις 26 Ιουλίου ομολόγησε ότι αυτός διέπραξε τη δολοφονία. Όπως αποκαλύφτηκε, ο Σεργιανόπουλος είχε «ψωνίσει» τον δολοφόνο του το προηγούμενο βράδυ στην Πλατεία Βικτωρίας.
Στις 10 Νοεμβρίου 2009, ο Μουρτινέλι καταδικάσθηκε σε κάθειρξη 20 ετών και 10 μηνών, καθώς το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο του αναγνώρισε ελαφρυντικά. Η εισαγγελική αρχή άσκησε έφεση και ο Μουρτινέλι ξαναδικάσθηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο στις 18 Ιουνίου 2015.
Μερικούς μήνες πριν από τη δολοφονία του, ο Νίκος Σεργιανόπουλος είχε απασχολήσει την επικαιρότητα με μία υπόθεση ναρκωτικών. Στις 2 Δεκεμβρίου 2007 συνελήφθη, κατόπιν τυχαίου ελέγχου, έχοντας στην κατοχή του 35 γραμμάρια κοκαΐνης. Κατηγορήθηκε για κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών, αλλά δεν προφυλακίστηκε, επειδή δήλωσε και διαγνώστηκε εξαρτημένος χρήστης.
Γαλλικό ημίσκληρο τυρί ονομασίας προελεύσεως, για πολλούς το καμάρι της γαλλικής τυροκομίας. Το λευκωπό εσωτερικό του είναι διάστικτο από την κυανωπού χρώματος μούχλα, που παράγεται από τον μύκητα του γένους Πενικίλλιο.
Το ροκφόρ (roquefort) παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα και ωριμάζει αποκλειστικά σε φυσικά σπήλαια στο χωριό Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν της νοτιοδυτικής Γαλλίας, από το οποίο έλαβε το όνομά του. Η σταθερά ψυχρή και υγρή ατμόσφαιρα των σπηλαίων (γύρω στους 7 βαθμούς Κελσίου) ευνοεί την ανάπτυξη του μύκητα του γένους Πενικίλλιο («Penicillium roqueforti»), που προσδίδει στο τυρί αυτό τη χαρακτηριστική όψη του.
Η ονομασία «Ροκφόρ» προστατεύεται από τη γαλλική νομοθεσία από το 1925 και μόνο το τυρί, που υφίσταται την τελική επεξεργασία (ωρίμαση) στο χωριό Ροκφόρ, μπορεί να κυκλοφορεί στο εμπόριο με την ονομασία «τυρί ροκφόρ». Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, που προέρχονται από διάφορες χώρες και έχουν τη γενική ονομασία «μπλε τυριά». Το γνήσιο ροκφόρ χαρακτηρίζεται από έντονη, αλμυρή γεύση και από πλούσια κρεμώδη υφή.
Ο μύθος λέει ότι το ροκφόρ ανακαλύφτηκε τυχαία, όταν ένας νεαρός, ενώ έτρωγε ψωμί και πρόβειο τυρί, είδε από απόσταση μια όμορφη κοπέλα. Εγκατέλειψε αμέσως το γεύμα του και έσπευσε να την προϋπαντήσει. Όταν μετά από μήνες επέστρεψε στο σημείο αυτό, ο μύκητας Penicillium Roqueforti είχε μετατρέψει το απλό πρόβειο τυρί σε «ροκφόρ».
Advertisement
Ένα ανάλογο με το ροκφόρ τυρί μνημονεύεται για την πλούσια γεύση του από τον Ρωμαίο φιλόσοφο και ιστορικό Πλίνιο τον Πρεσβύτερο το 79 μ.Χ. Η πρώτη ιστορική καταγραφή του ροκφόρ γίνεται σε έγγραφο ενός μοναστηριού στις 4 Ιουνίου 1070. Το 1411 ο βασιλιάς της Γαλλίας Κάρολος ο 6ος χορήγησε το μονοπώλιο της ωρίμανσης του τυριού αυτού στους κατοίκους του χωριού Ροκφόρ-σιρ-Σουλζόν, που τη διατηρούν μέχρι σήμερα.
