Παγκόσμια Ημέρα Χελώνας

Η Παγκόσμια Ημέρα Χελώνας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 23 Μαΐου. Είναι μία εκδήλωση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και αποκτά χρόνο με το χρόνο παγκόσμιο ενδιαφέρον, καθώς η χελώνα αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες και απειλείται με εξαφάνιση. Στην Ελλάδα, τα φώτα της δημοσιότητας τραβούν οι θαλάσσιες χελώνες «Καρέτα-Καρέτα». Στη χώρα μας ωοτοκεί ο μεγαλύτερος πληθυσμός της Μεσογείου και βρίσκεται υπό την απειλή της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Την προστασία των θαλάσσιων χελωνών στην Ελλάδα έχει αναλάβει εδώ και 25 χρόνια η μη κυβερνητική οργάνωση «Αρχέλων». Με τους εθελοντές της απ' όλο τον κόσμο, οργανώνει προγράμματα στις σημαντικότερες παραλίες ωοτοκίας των χελωνών (Ζάκυνθο, Πελοπόννησο, Κρήτη), με σκοπό τη μελέτη και προστασία τους.

Η οργάνωση διατηρεί από το 1994 «νοσοκομείο» θαλάσσιων χελωνών στη Γλυφάδα (3η Μαρίνα Γλυφάδας, πίσω από τη στάση του ΤΡΑΜ «Παλαιό Δημαρχείο») για την περίθαλψη και την επανένταξή τους στο φυσικό τους περιβάλλον. Το Κέντρο είναι ανοιχτό για το κοινό τα Σαββατοκύριακα από τις 11 π.μ. έως τις 5 μ.μ. (εκτός Αυγούστου)

Ανταλλαγή

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ

• Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «Αρχέλων»

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/190

Διεθνής Ημέρα για τον Τερματισμό του Μαιευτικού Συριγγίου

Η Διεθνής Ημέρα για τον Τερματισμό του Μαιευτικού Συριγγίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 23 Μαΐου, με πρωτοβουλία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Τα μαιευτικά συρίγγια είναι τραυματισμοί στον κόλπο και προκαλούνται κυρίως από παρατεταμένο ή δύσκολο τοκετό. Προκαλούν ακράτεια και οι γυναίκες συχνά δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τις εξουθενωτικές σωματικές επιπτώσεις, αλλά επίσης τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη ντροπή που νιώθουν.

Ο ΟΗΕ καθιέρωσε τη Διεθνή Ημέρα για τον Τερματισμό του Μαιευτικού Συριγγίου (International Day to End Obstetric Fistula) το 2012, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εκστρατείας του για την εξάλειψη της αρρώστιας αυτής, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα περισσότερα συρίγγια μπορούν να θεραπευτούν και οι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση συνήθως καταφέρνουν να επανέλθουν στη φυσιολογική τους ζωή και να ενταχθούν ξανά στο κοινωνικό σύνολο.

Υπολογίζεται ότι περίπου 2 εκατομμύρια γυναίκες που ζουν στην Υποσαχάρεια Αφρική, την Ασία, τις αραβικές χώρες, τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική πάσχουν από μαιευτικά συρίγγια, ενώ και κάθε χρόνο καταγράφονται 50.000 έως 100.000 νέα περιστατικά.

Ανταλλαγή

ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΙΣΤΟΤΟΠΟΙ

• UN - International Day to End Obstetric Fistula

Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/383

Ρόμπερτ Μουγκ: Ο δημιουργός του πρώτου φορητού συνθεσάιζερ

Ρόμπερτ Μουγκ

Ο Ρόμπερτ Μουγκ ήταν αμερικανός σχεδιαστής ηλεκτρονικών οργάνων, που δημιούργησε τον πρώτο φορητό και εύχρηστο ηλεκτρονικό συνθετητή (συνθεσάιζερ)..

Ο Ρόμπερτ Άρθουρ «Μπομπ» Μουγκ (Robert Arthur "Bob" Moog) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 23 Μαΐου 1934. Ο ίδιος προτιμούσε να προφέρεται το επίθετο του Μογκ αντί Μουγκ για να του θυμίζει τη γερμανική καταγωγή της οικογένειάς του. Από μικρός έδειξε έφεση για τα ηλεκτρονικά και σε ηλικία 14 ετών κατασκεύασε το πρώτο του ηλεκτρονική όργανο, ένα theremin (θέρεμιν ή αιθερόφωνο), σε μία εποχή που η ηλεκτρονική επεξεργασία του ήχου ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Μετά την αποφοίτησή του από το ονομαστό «Λύκειο των Επιστημών» του Μπρονξ, σπούδασε ηλεκτρολόγος - μηχανολόγος στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και απέκτησε διδακτορικό στη φυσική μηχανική από το πανεπιστήμιο Κορνέλ.

Το 1953 ίδρυσε την εταιρεία R.A. Moog Co και τον επόμενο χρόνο πούλησε το πρώτο του θέρεμιν προς 49,95 δολάρια. Το 1964 ήταν η μεγάλη χρονιά για τον Ρόμπερτ Μουγκ, όταν κατασκεύασε ένα ιδιαίτερα πρακτικό ηλεκτρονικό συνθετητή με πλήκτρα, το Minimoog, το οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με σχετική ευκολία αν συγκριθεί με τα τεραστίων διαστάσεων και πολύπλοκα στη χρήση τους συνθεσάιζερ της εποχής του. Όπως είχε δηλώσει κάποτε ο ίδιος, όταν έφτιαχνε το πρώτο του συνθεσάιζερ δεν είχε ιδέα τι έκανε. Απλά περνούσε διασκεδαστικά την ώρα του, μέχρι που βρέθηκε ο πρώτος πελάτης, που εκδήλωσε ενδιαφέρον για να αγοράσει ένα από αυτά. Έτσι ξεκίνησε να κατασκευάζει συνθετητές και έμελλε να θέσει τα θεμέλια για το μουσικό κύμα της ηλεκτρονικής μουσικής, αλλά και να επηρεάσει ριζικά και πολλά άλλα είδη, όπως η ποπ και η ροκ μουσική.

Το 1968 ο συνθετητής Moog έγινε ευρύτερα γνωστός, όταν η αμερικανίδα μουσικός Γουέντι Κάρλος ερμήνευσε μόνο με αυτό το όργανο συνθέσεις του Μπαχ στο άλμπουμ της «Switched-on Bach», που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και κέρδισε βραβείο Γκράμι. Οι πωλήσεις του εκτοξεύτηκαν αμέσως και δεν ήταν λίγα τα καθιερωμένα ονόματα από το χώρο της μουσικής που έσπευσαν να το χρησιμοποιήσουν στις ενορχηστρώσεις τους.

Ωστόσο, στις αρχές της δεκαετίας του '70 ο ανταγωνισμός από άλλους κατασκευαστές συνθεσάιζερ έβαινε αυξανόμενος και ο Ρόμπερτ Μουγκ αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, που επιδεινώθηκαν από την κακή διαχείριση της εταιρίας. Έτσι, το 1971 πούλησε τη «Moog Music» (μετεξέλιξη της αρχικής «R.A. Moog Co») και επτά χρόνια αργότερα άνοιξε μία νέα εταιρία, την «Big Briar», που κατασκεύαζε όργανα κατά παραγγελία και συσκευές ηχητικών εφέ.

Το 1993 η «Moog Music» έκλεισε και μετά από μακρά δικαστική μάχη, κατάφερε να ανακτήσει τα δικαιώματα της παλιάς του εταιρείας το 2002 και ξεκίνησε να πουλά και πάλι ηλεκτρονικά όργανα που έφεραν το όνομά του, για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 20 χρόνια.

Οι συνθετητές Moog έχουν χρησιμοποιηθεί από σπουδαία ονόματα της ροκ μουσικής, όπως οι Beach Boys («Good Vibrations»), Beatles («Abbey Road»), Rolling Stones, Grateful Dead, Doors και Φρανκ Ζάππα, αλλά και η Γουέντι Κάρλος στη μουσική επένδυση της ταινίας του Στάνλεϊ Κιούμπρικ «Κουρδιστό Πορτοκάλι». Μάλιστα, την παράδοση και τον ιδιαίτερο ήχο αυτών των ηλεκτρονικών οργάνων διατηρούν και πιο σύγχρονοι καλλιτέχνες, όπως ο Brian Eno, οι Cure και ο Fat Boy Slim.

Ο Μουγκ θεωρούσε ότι η επιτυχία του οφείλεται και στο γεγονός ότι πάντα συμβουλευόταν τους μουσικούς στη φάση σχεδίασης του κάθε μοντέλου συνθετητή, φτάνοντας έτσι πιο εύκολα στην εμπορική επιτυχία. Το 1970 έλαβε ειδικό Γκράμι για την προσφορά του στη μουσική.

Ο Ρόμπερτ Μουγκ παντρεύτηκε δύο φορές. Το 1958 τη δασκάλα Σίρλεϊ Μέι Λι, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρία κορίτσια κι ένα αγόρι και το 1996, μετά τον χωρισμό του από τη Λι, με την καθηγήτρια Φιλοσοφίας Ιλεάνα Γκραμς. Στις 28 Απριλίου 2005 διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο στον εγκέφαλο. Πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 21 Αυγούστου 2005, σε ηλικία 71 ετών.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/475#goog_rewarded

© SanSimera.gr

Απόλλων Μάικοφ: Η ζωή και το έργο του Ρώσου ποιητή

Ο Απόλλων Μάικοφ υπήρξε ένας από τους αντιπροσωπευτικότερους και γνωστότερους Ρώσους ποιητές του 19ου αιώνα.

Γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1821 στην Μόσχα και μεγάλωσε σε καλλιτεχνική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν ζωγράφος και η μητέρα του έγραφε ποιήματα, όταν δεν φρόντιζε τα του οίκου. Ο νεαρός Απόλλων παρακολούθησε κατοίκον εκπαίδευση και σε ηλικία 15 ετών έγραψε τα πρώτα του ποιήματα. Το 1837 γράφτηκε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, όπου έμαθε λατινικά και αρχαία ελληνικά.

Η αγάπη του για τον ελληνορωμαϊκό κόσμο και τα πιο σημαντικά του έργα

Μετά την αποφοίτησή του ασχολήθηκε αποκλειστικά με την λογοτεχνία και πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Έγραψε ποιήματα που χαρακτηρίζονται από την τελειότητα της μορφής, αλλά και από την ψυχρότητα του ύφους, εμπνευσμένα από τον θαυμασμό του για τον ελληνορωμαϊκό κόσμο της αρχαιότητας, τον οποίο μελέτησε επισταμένως. Πιο γνωστά έργα του είναι η ποιητική συλλογή «Ο θάνατος του Λεύκιου» (1863) και η τραγωδία «Δύο Κόσμοι» με θέμα τους αγώνες των πρώτων χριστιανών στον ρωμαϊκό κόσμο (1882). Έγραψε επίσης λυρικά ποιήματα με τα οποία ύμνησε την ομορφιά της ρωσικής υπαίθρου.

Μετέφρασε στα ρωσικά έργα των Γκέτε, Χάινε και Μίτσκιεβιτς, καθώς και δημοτικά τραγούδια από την Ελλάδα, την Σερβία και την Ισπανία. Ποιήματά του μελοποίησαν μεταξύ άλλων ο Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ και ο Πιότ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.

«Νέο Ελληνικό Τραγούδι»: το ποίημα που μελοποίησε ο Τσαϊκόφσκι

Το 1872, ο Τσαϊκόφσκι μελοποίησε το ποίημά του «Νέο Ελληνικό Τραγούδι» («Novogrecheskaya pesnya») και το αφιέρωσε στον φίλο του τσελίστα Κονσταντίν Άλμπρεχτ. Οι στίχοι του ποιητή είναι διασκευή ενός θρηνητικού ελληνικού δημοτικού τραγουδιού. Η σύνθεση του Τσαϊκόφσκι περιέχεται στο έργο του «6 Ρομάντζες», έργο 16, για φωνή και πιάνο.

Ο Απόλλων Μάικοφ πέθανε στις 8 Μαρτίου 1897 στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 76 ετών.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/2919

© SanSimera.gr

Ζωρζ Σαρή

Ζωρζ Σαρή (1925 – 2012)

Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους συγγραφείς παιδικών βιβλίων στη χώρα μας.

Η Ζωρζ Σαρή ή Γεωργία Σαρηβαξεβάνη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1925 στην Αθήνα από Μικρασιάτη πατέρα και Γαλλίδα μητέρα. Από πολύ μικρή άρχισε να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο το Βασίλη Ρώτα. Στα χρόνια της Κατοχής φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη, παράλληλα με τη δράση της στην Αντίσταση, μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Το 1947, μεσούντος του Εμφυλίου Πολέμου, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της στην υποκριτική, στη σχολή του Σαρλ Νιτλέν. Στη γαλλική πρωτεύουσα γνώρισε και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μάρκελλο Καρακώστα, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά.

Το 1962 επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίστηκε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Μετά την επικράτηση της Απριλιανής Χούντας το 1967 έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο. Ως συγγραφέας πρωτοεμφανίσθηκε το 1969, με το μυθιστόρημα Ο Θησαυρός της Βαγίας, που ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τα παιδιά της και τους φίλους τους. Το βιβλίο είχε και εξακολουθεί να έχει μεγάλη εκδοτική επιτυχία και το 1985 μεταφέρθηκε στην τηλεόραση. Συνέχισε να γράφει πολλά βιβλία, κυρίως για μικρά παιδιά και νέους, με τη θεματολογία της να περιστρέφεται πολλές φορές γύρω από σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Μαζί με την Άλκη Ζέη καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του ζωντανού, αυτοβιογραφικού ύφους, όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα η πολιτική σκέψη να μην αποτελεί πια προνόμιο μόνο των ενηλίκων. Με τα βιβλία της οδήγησε στην απομάκρυνση της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας από τα πρότυπα του 19ου αιώνα, στα οποία κυριαρχούσε το προστατευτικό ύφος, ο ηθικοπλαστικός διδακτισμός και η προβολή ενός ιδεατού κόσμου. Η Ζωρζ Σαρή αντιμετώπισε το παιδί ως αυτόνομο άτομο με δική του προσωπικότητα και προέβαλε ήρωες ρεαλιστικούς.test

append

Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ. Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το διεθνές βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ως ηθοποιός τιμήθηκε το 1960 με το βραβείο Β' Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη Έγκλημα στα Παρασκήνια.

Η Γεωργία Σαρηβαξεβάνη (Ζωρζ Σαρή) πέθανε στις 9 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 87 χρονών.

Βιβλιογραφία

Μυθιστορήματα

• Ο Θησαυρός της Βαγίας (1969)
• Το Ψέμα (1970)
• Όταν ο Ήλιος… (1971)
• Κόκκινη κλωστή δεμένη… (1974)
• Τα γενέθλια (1977)
• Τα στενά παπούτσια (1979)
• Οι νικητές (1983)
• Τα Χέγια (1987)
• Το παραράδιασμα (1989)
• Η αντιπαροχή (1989)
• Κρίμα κι άδικο (1990)
• Nινέτ (1993)
• Zoυμ (1994)
• E.Π. (1995)
• Μια αγάπη για δύο (με την Αργυρώ Κοκορέλη, 1996)
• Ο Χορός της ζωής (1998)
• Σοφία (2000)
• Κλειστά Χαρτιά (με την Μελίνα Καρακώστα, 2001)
• Ο Κύριός μου (2002)
• Ο πόλεμος, η Μαρία και το αδέσποτο (2003)
• Τότε... (2004)
• Γράμμα από την Οδησσό (2005)
• Το προτελευταίο σκαλοπάτι (2009)

Παιδικά

• Το γαϊτανάκι (1973)
• Ο Φρίκος ο Κοντορεβυθούλης μου (1980)
• Η σοφή μας η δασκάλα (1982)
• Η κυρία Κλοκλό (οκτώ βιβλία) (1986-1987)
• Ο Τοτός και η Τοτίνα (οκτώ βιβλία, 1988 - 1990)
• Ο Αρλεκίνος (1993)
• Η Πολυλογού (1993)
• Ο Αρλεκίνος (2001)
• Η τουλιπίτσα (2002)
• Το κουμπί και μια βελόνα (2010)

Θεατρικά

• Το τρακ (1988)

Φιλμογραφία

• «Το τελευταίο ψέμμα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1958)
• «Ο άνθρωπος του τραίνου» του Ντίνου Δημόπουλου (1958)
• «Έγκλημα στα παρασκήνια» του Ντίνου Κατσουρίδη (1960)
• «Φαίδρα» του Ζιλ Ντασέν (1962)
• «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» του Ερρίκου Θαλασσινού (1964)
• «Προδοσία» του Κώστα Μανουσάκη (1964)
• «Το μπλόκο» του Άδωνι Κύρου (1965)
• «Το νησί της Αφροδίτης» του Γιώργου Σκαλενάκη (1969)
• «Χάππυ νταίη» του Παντελή Βούλγαρη (1976)
• «Ελευθέριος Βενιζέλος» του Παντελή Βούλγαρη (1980)
• «Γενέθλια πόλη» του Τάκη Παπαγιαννίδη (1987)

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/484

Ο Τριακονταετής Πόλεμος

Σειρά πολεμικών αναμετρήσεων, μεταξύ 1618 και 1648, στην Κεντρική Ευρώπη και κυρίως στα γερμανικά εδάφη. Υπήρξε ένας από τους πιο μακροχρόνιους και καταστρεπτικούς πολέμους της ευρωπαϊκής ιστορίας. Ξεκίνησε ως θρησκευτικός πόλεμος και με την πάροδο του χρόνου σφραγίστηκε από την αντιπαράθεση των βασιλικών οίκων των Βουρβώνων και των Αψβούργων για την πολιτική κυριαρχία στην Ευρώπη.

Η βασική αιτία του Τριακονταετούς Πολέμου ανάγεται στις θρησκευτικές έριδες ανάμεσα στα καθολικά και προτεσταντικά κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, ενός πολυεθνικού μορφώματος με έδρα τη Βιέννη, που είχε τη στήριξη του Πάπα. Αφορμή υπήρξε η προσπάθεια βίαιης επιβολής του καθολικισμού στη Βοημία (σημερινή Τσεχία) από τον αυτοκράτορα Ματθία του οίκου των Αψβούργων.

Οι θρησκευτικοί διωγμοί αφύπνισαν το εθνικό συναίσθημα των διαφόρων λαών της Αυτοκρατορίας και στις 23 Μαΐου 1618 οι προτεστάντες (διαμαρτυρόμενοι) της Πράγας πέταξαν από το παράθυρο τρεις καθολικούς απεσταλμένους. Είναι η περίφημη «Εκπαραθύρωση της Πράγας», που σηματοδότησε την έναρξη του Τριακονταετούς Πολέμου.

Οι Προτεστάντες οργάνωσαν για την υπεράσπισή τους την «Προτεσταντική ή Ευαγγελική Ένωση», με αρχηγό τον εκλέκτορα του Παλατινάτου Φρειδερίκο, οι δε Καθολικοί την «Καθολική Λίγκα», με αρχηγό τον Μαξιμιλιανό, εκλέκτορα της Βαυαρίας. Στην πορεία, στην ενδογερμανική αυτή διαμάχη αναμίχθηκαν και λοιπές μεγάλες δυνάμεις της εποχής.

Advertisement

Ο Τριακονταετής Πόλεμος διαιρείται χονδρικά σε τέσσερις περιόδους:

• Βοημική ή Παλατινατική (1618-1625). Ο στρατηγός Τίλι της «Καθολικής Λίγκας» νικά τον Φρειδερίκο του Παλατινάτου και τον αναγκάζει να καταφύγει στην Ολλανδία. Έτσι, οι Καθολικοί θέτουν υπό τον πλήρη έλεγχό τους τη Βοημία.
• Δανική (1625-1629). Ο βασιλιάς της Δανίας Χριστιανός Δ' βοηθά τους προτεστάντες. Ηττάται, όμως, το 1629 από τον καλά οργανωμένο στρατό του φον Βάλενσταϊν και αναγκάζεται να συνάψει την ειρήνη της Λιβέκης με κυριότερο όρο να μην αναμιγνύεται στις υποθέσεις της Γερμανίας. Ο Βάλενσταϊν, παρά τις επιτυχίες του, αντικαθίσταται από τον Τίλι στην αρχιστρατηγία των αυτοκρατορικών στρατευμάτων, λόγω της δυσφορίας των συμμάχων ηγεμόνων και της κακής διαγωγής των στρατευμάτων του.
• Σουηδική (1629-1635). Ο βασιλιάς της Σουηδίας Γουσταύος Αδόλφος επεμβαίνει προς υποστήριξη των Προτεσταντών. Προελαύνει νικηφόρα στη Βαυαρία και καταλαμβάνει το Μόναχο. Στο Λίτσεν (1632) νικά τον ανακληθέντα Βάλενσταϊν, αλλά φονεύεται ο ίδιος. Ο νέος αρχηγός των Σουηδών Βερνάρδος συνεχίζει τις νίκες, ενώ ο Βάλενσταϊν θεωρείται ύποπτος και δολοφονείται (1634).
• Γαλλοσουηδική (1635-1648). Κατά τη φάση αυτή, ο πόλεμος σφραγίζεται από την αντιπαράθεση Βουρβώνων και Αψβούργων. Εξέχουσα φυσιογνωμία της περιόδου αυτής είναι ο καρδινάλιος Ρισελιέ, πρωθυπουργός του γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ', ο οποίος θορυβημένος από την κυριαρχία των Αψβούργων (αν και ομόδοξοί του), μετατρέπει τον πόλεμο από θρησκευτικό σε κατακτητικό. Χάρη στην πολιτική του, η Γαλλία συμμαχεί με τη Σουηδία και κηρύσσει τον πόλεμον κατά του αυτοκράτορα και αργότερα κατά των Ισπανών. Μετά το θάνατο του Βερνάρδου (1639), ο στρατός του και οι περιοχές που κατακτήθηκαν από αυτόν στην Αλσατία περιέρχονται στη Γαλλία. Οι ενωμένες δυνάμεις των Γαλλοσουηδών νικούν τα αυτοκρατορικά στρατεύματα και προελαύνουν προς τη Βιέννη, ενώ ο πρίγκιπας Κοντέ κατατροπώνει τους Ισπανούς στο Ροκρουά (1643).

Τέλος, εν μέσω γενικής εξάντλησης, αρχίζουν διαπραγματεύσεις για τη σύναψη ειρήνης το 1644, που καταλήγουν στις συνθήκες της Βεστφαλίας, η υπογραφή των οποίων ολοκληρώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1648 και άλλαξε δραστικά τον χάρτη της Ευρώπης. Τα θύματα του Τριακονταετούς Πολέμου από διάφορες αιτίες υπολογίζονται σε 8 εκατομμύρια ψυχές.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/989