Γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Ιουνίου, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ του 2012 (A/RES/66/292), ως φόρος τιμής στους γονείς όλου του κόσμου.
Το σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ αναγνωρίζει το ρόλο των γονέων στην ανατροφή των παιδιών και καλεί τα κράτη – μέλη να γιορτάσουν την Παγκόσμια Ημέρα Γονέων (World Day of Parents) σε πλήρη συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και με τη συμμετοχή των νέων και των παιδιών.
Ο ΟΗΕ στο ψήφισμά του επισημαίνει ότι η οικογένεια έχει την πρωταρχική ευθύνη για την ανατροφή και την προστασία των παιδιών και για την πλήρη και αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους τα παιδιά θα πρέπει να μεγαλώνουν σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον, όπου κυριαρχεί η ευτυχία, η αγάπη και η κατανόηση.
Η Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος (World Milk Day) εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Ιουνίου, για να αναδείξει την τεράστια αξία του γάλακτος στην υγεία, την ανάπτυξη και την περαιτέρω εξέλιξη του ανθρώπινου πληθυσμού σε όλο τον κόσμο.
Η πρωτοβουλία ανήκει στην Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ και η σχετική εκδήλωση καθιερώθηκε το 2001.
Η ημερομηνία της 1ης Ιουνίου επιλέχθηκε διότι σε ορισμένες χώρες υπήρχε ήδη μια εθνική ημέρα γάλακτος που εορταζόταν γύρω από αυτήν την ημερομηνία. Η Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος επικεντρώνεται στην αύξηση της δημόσιας ευαισθητοποίησης για τη σημασία του γάλακτος ως μέρος μιας υγιεινής ισορροπημένης διατροφής,αλλά και στη σημασία της γαλακτοβιομηχανίας στην διατροφική αλυσίδα.
Οι άνθρωποι καταναλώνουν γάλα από την εξημέρωση των ζώων. Καθώς τα θηλαστικά παράγουν γάλα ως τροφή για τα απογόνους τους, αυτό περιέχει λιπίδια, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, άλατα, μέταλλα, βιταμίνες – με άλλα λόγια, όλα τα υγιή θρεπτικά συστατικά που απαιτεί το ανθρώπινο σώμα. Για παράδειγμα, το γάλα αγελάδας περιέχει το 22% έως 29% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης ασβεστίου.
Advertisement
Το γάλα είναι ένα από τα πιο σημαντικά κτηνοτροφικά προϊόντα. Οι μεγαλύτεροι εξαγωγείς γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στον κόσμο είναι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία.
Η Παγκόσμια Ημέρα Γάλακτος γιορτάζεται σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Είναι μια ευκαιρία να αναγνωριστεί η σημασία του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων. Εκδηλώσεις και δραστηριότητες που πραγματοποιούνται για την περίσταση οργανώνονται από υγειονομικούς και κτηνοτροφικούς οργανισμούς, παραγωγούς γάλακτος κ.ά.
Ο Δάντης (απαντάται και ως Δουράντης) – ο Ντάντε Αλιγκιέρι των Ιταλών – είναι ο μεγαλύτερος ποιητής της Ιταλίας κι ένας από τους πρωτοκορυφαίους του ανθρωπίνου πνεύματος. Είναι γνωστός για το εκτεταμένο αφηγηματικό ποίημά του «Θεία Κωμωδία», ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Δάντης έγραψε στη λαϊκή γλώσσα της εποχής του, που ήταν η ιταλική, με αποτέλεσμα αυτή να καθιερωθεί συν τω χρόνω σε όλους τους τομείς της ζωής, εκτοπίζοντας τη λατινική. Ήταν επίσης πεζογράφος, θεωρητικός της ιταλικής λογοτεχνίας, ηθικός και πολιτικός φιλόσοφος ως αποτέλεσμα της ενασχόλησής του με την πολιτική.
Ο Ντουράντε Αλιγκιέρι γεννήθηκε μεταξύ 15 Μαΐου και 15 Ιουνίου του 1265 στη Φλωρεντία, που τότε ήταν ανεξάρτητη πόλη - κράτος. Έμεινε από νωρίς ορφανός από μητέρα και μεγάλωσε με τη μητριά του, η οποία φρόντισε για τη μόρφωσή του. Ο πατέρας του ανήκε στην παράταξη των Γουέλφων (Παπικών), που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή της Φλωρεντίας μαζί με τους Γιβελίνους (Αυτοκρατορικούς).
Το 1302 κατηγορήθηκε ψευδώς για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, ως διασπαστής της παράταξης των Γουέλφων και ως εχθρός του Πάπα. Δικάστηκε και κρίθηκε ένοχος, με αποτέλεσμα να του επιβληθεί μία τεράστια χρηματική ποινή και στη συνέχεια η ποινή του θανάτου. Ο Δάντης, που βρισκόταν εκτός Φλωρεντίας, δεν επέστρεψε ποτέ στην αγαπημένη του πόλη. Περιπλανήθηκε σε αρκετές πόλεις της Ιταλίας και πέθανε στη Ραβένα στις 14 Σεπτεμβρίου 1321.
Advertisement
Ο Δάντης στάθηκε ο αντιπροσωπευτικός τύπος του δυνατού και προοδευτικού ανθρώπου της εποχής του. Την ποιητική μεγαλοφυΐα του έθρεψαν οι μελέτες του, η πείρα της ζωής και η αγάπη του για την όμορφη Βεατρίκη (Μπεατρίτσε Πορτινάρι), η οποία παντρεύτηκε άλλον και πέθανε μόλις 25 ετών. Αργότερα, ο ποιητής νυμφεύθηκε την Τζέμα Ντονάτι, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, ωστόσο η αγάπη του για τη Βεατρίκη πάντα τον ενέπνεε.
«Μια νέα ζωή ξεκινά», έργο του Cesare Saccaggi. Ο Δάντης και η Βεατρίκη στον κήπο.Το αριστούργημά του είναι το επικό αφηγηματικό του ποίημα «Κωμωδία» - από τον Βοκάκιο αργότερα καθιερώθηκε ως «Θεία Κωμωδία» («Divina Commedia»). Αποτελείται από τρία μέρη: «Κόλαση» («Inferno»), «Καθαρτήριο» («Purgatorio») και «Παράδεισος» («Paradiso»). Ξεκίνησε να το γράφει περί το 1308 και το ολοκλήρωσε το 1320, ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του.
Στο έργο του αυτό, που αποτελείται από 14.233 στίχους, ο Δάντης φαντάζεται πως ο λατίνος ποιητής Βιργίλιος τον οδηγεί στον κόσμο των ψυχών. Μέσα από την Κόλαση και το Καθαρτήριο, φτάνει στον Παράδεισο, όπου τον δέχεται η Βεατρίκη. Το υλικό της «Θείας Κωμωδίας» αποτελούν αλληγορίες, φιλοσοφικές σκέψεις και ιστορικές γνώσεις και το στολίζουν περιγραφές φυσικών καλλονών, αναλύσεις παθών και ύμνοι αρετής, με τρόπο που όλα μαζί, περιεχόμενο και μορφή, ν’ αποκρυσταλλώνονται σ’ ένα πραγματικό αριστούργημα.
Άλλα σημαντικά έργα του θεωρούνται το αυτοβιογραφικό «Νέα Ζωή» («La Vita Nuova», 1294), το ημιτελές «Συμπόσιο» («Convivio», 1307), με ιδέες για φιλολογικά, ιστορικά και θεολογικά ζητήματα, το δοκίμιο «Μοναρχία» («De Monarchia», 1313), όπου υπερασπίζεται τον αυτοκρατορικό θεσμό και το δοκίμιο «Η ευγλωττία της κοινής γλώσσας» («De vulgari eloquentia», 1305), στο οποίο υπεραμύνεται της λαϊκής ιταλικής γλώσσας.
Η επίδρασή του στην ιταλική λογοτεχνία και γενικότερα στην παγκόσμια πνευματική κίνηση ήταν μεγάλη. Ιδιαίτερη σημασία έχει η καθιέρωση από τον Δάντη της λαϊκής ιταλικής γλώσσας στη λογοτεχνία. Αυτό έγινε αφορμή να καθιερωθεί η ιταλική γλώσσα σ’ όλους τους τομείς της ζωής στην ιταλική χερσόνησο, οι κάτοικοι της οποίας δεν πολυκαταλάβαιναν τη λατινική που ήταν η επίσημη γλώσσα.
Στρατιωτικός και θεωρητικός του πολέμου, που αναδείχθηκε μέσα από το κλίμα της πεφωτισμένης δεσποτείας του Βασιλείου της Πρωσίας, με την υψηλού επιπέδου γραφειοκρατία και τον πανίσχυρο στρατό.
Γεννήθηκε ως Καρλ Φίλιπ Γκότφριντ φον Κλαούζεβιτς (Carl Philipp Gottfried von Clausewitz) την 1η Ιουνίου 1780, στην πόλη Μπεργκ της Δυτικής Πρωσίας, περιοχής που σήμερα ανήκει στη Γερμανία. Καταγόταν από μεσοαστική οικογένεια με πατέρα συνταξιούχο στρατιωτικό.
Το μήλο θα πέσει κάτω από τη μηλιά κι ο νεαρός Κλαούζεβιτς θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Σε ηλικία 13 ετών υπηρετούσε ως εύελπις στο 34οΣύνταγμα Πεζικού του πρωσικού στρατού.
Πολέμησε και διακρίθηκε κατά των Γάλλων του Ναπολέοντα και έφθασε στο αξίωμα του επιτελάρχη των πρωσικών δυνάμεων στη Μάχη του Βατερλό, που έκρινε την τύχη του γάλλου στρατηλάτη το 1815 και άλλαξε την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη.
Advertisement
Το 1818 και σε ηλικία 38 ετών ο Κλαούζεβιτς προήχθη σε υποστράτηγο και τοποθετήθηκε διευθυντής της Σχολής Πολέμου στο Βερολίνο. Μέχρι το θάνατό του το 1831 αφοσιώθηκε στην έρευνα και το γράψιμο.
Η φήμη του Κλαούζεβιτς ως τις μέρες μας οφείλεται στο ημιτελές έργο του Περί του Πολέμου (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Βάνιας), που ασκεί μεγάλη επιρροή σε στρατιωτικούς, διεθνολόγους και πολιτικούς επιστήμονες, μαζί με την Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου του ημετέρου Θουκυδίδη.
Δική του είναι η περίφημη αποστροφή «Πόλεμος είναι απλώς η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα», με άλλα λόγια η στρατιωτική βία πρέπει να είναι ο «σιδηρούς βραχίων» της διπλωματίας ενός κράτους, όταν τα μέτρα της πειθούς καθίστανται αναποτελεσματικά.
Ο Καρλ Φίλιπ Γκότφριντ φον Κλαούζεβιτς πέθανε από χολέρα στις 16 Νοεμβρίου του 1831, σε ηλικία 51 ετών.
