Ο Μωάμεθ Β’, ο επονομαζόμενος Πορθητής (Μεχμέτ Φατίχ στα Τουρκικά), υπήρξε ένας από τους διαπρεπέστερους Σουλτάνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στις 29 Μαΐου 1453 κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη κι έθεσε τέλος στην υπερχιλιετή ύπαρξη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αναγνωρίζεται ως μέγας στρατιωτικός ηγέτης γιατί μετά την Άλωση της Πόλης, η οποία ήταν ο διακαής του πόθος, ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Μικράς Ασίας, επεκτάθηκε στον ελλαδικό χώρο και τα Βαλκάνια. Τα εδάφη αυτά αποτέλεσαν την καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για τους επόμενους τέσσερις αιώνες.

Ο Μωάμεθ γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1432 στην Αδριανούπολη (Εντίρνε) της Ανατολικής Θράκης, που την εποχή εκείνη ήταν τμήμα του Οθωμανικού Σουλτανάτου. Ήταν ο τέταρτος γιος του σουλτάνου Μουράτ Β’ (1404-1451) και εγγονός του Σουλτάνου Μωάμεθ Α’ (1386-1421). Μητέρα του ήταν η Χιουμά Χατούν, τέταρτη σύζυγος του Μουράτ, σκλάβα αγνώστου καταγωγής.

Η ανάρρηση στο θρόνο